การเคหะฯ สมุทรปราการ ก่อตั้งมายาวนานกว่า 30 ปี บนถนนสุขุมวิทสายเก่า เส้นทางบางปู–ชลบุรี ที่ครั้งหนึ่งหลายคนมองว่าเป็นทำเลที่เดินทางสะดวก และใช้ชีวิตได้อย่างลงตัว
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ระหว่างวันที่ 26–29 กันยายน 2569 ฝนที่ตกต่อเนื่องยาวนานถึง 2- 3 วัน จะเปลี่ยนภาพของชุมชนแห่งนี้ให้กลายเป็นพื้นที่น้ำท่วมครั้งใหญ่ น้ำไหลเข้าถึงแทบทุกครัวเรือน หลายบ้านต้องเผชิญความลำบาก ทั้งผู้สูงอายุ ผู้ป่วยติดเตียง และครอบครัวที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้
ทว่า…ในวันที่น้ำกำลังท่วมบ้าน กลับมีสิ่งหนึ่งที่ไหลมาไม่แพ้น้ำ
นั่นคือ “น้ำใจ”
เราได้เห็นบรรดาจิตอาสา รวมถึงผู้เกี่ยวข้องในพื้นที่ ทั้ง สจ.ไพบูลย์ พิมเที่ยง (กำนันตึ้ง) และ สท.ณิชากร เชื้อไทย จิตอาสาทุกคน รวมถึงคนในชุมชน ต่างพุ่งตรงเข้าหาประชาชนโดยไม่ต้องรอให้ใครร้องขอ
หลายคนควักเงินส่วนตัว จัดทำอาหารแจกจ่ายให้พี่น้องประชาชนแทบจะ 3 มื้อต่อวัน ลงพื้นที่ช่วยเหลือผู้สูงอายุและผู้ป่วยติดเตียง ท่ามกลางสถานการณ์ที่ทุกคนเองก็เหน็ดเหนื่อยไม่ต่างกัน
บางคนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ยังเลือกที่จะอยู่ตรงนั้น…
เพราะรู้ว่า ยังมีคนอีกมากมายที่กำลังรอความช่วยเหลือ
นี่อาจเป็นอีกหนึ่งภาพที่สวยงามที่สุดท่ามกลางวิกฤตน้ำท่วมครั้งนี้ เพราะเมื่อความเดือดร้อนมาถึง เราได้เห็นว่าใครยื่นมือเข้ามาช่วย และใครเลือกที่จะยืนอยู่เคียงข้างประชาชน
ผมอาจไม่ได้เห็นทุกคนที่เกี่ยวข้องลงพื้นที่ แต่สิ่งที่ผมเห็นด้วยตาตัวเอง ผมขอบันทึกชื่อและความดีของพวกเขาไว้ ณ ตรงนี้ เพื่อให้เป็นความทรงจำว่า…
ในวันที่น้ำท่วมบ้าน ยังมีคนกลุ่มหนึ่งยอมเปียก ยอมเหนื่อย และยอมอดหลับอดนอน เพื่อช่วยให้คนอื่นผ่านพ้นวันอันยากลำบากไปให้ได้ และสำหรับผมกับทีมงาน Dcar Online เรารู้สึกภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนเคหะฯ สมุทรปราการแห่งนี้
น้ำอาจท่วมถนน
น้ำอาจท่วมบ้าน
แต่น้ำใจของคนที่นี่…
ไม่มีวันท่วมจนมิด
ขอขอบคุณทุกมือที่ยื่นมา
ทุกแรงที่ช่วยกัน
ข้าวทุกกล่องที่ถูกส่งต่อ
และทุกหัวใจที่ไม่ทอดทิ้งกันในวันที่ยากลำบาก
เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่ทำให้ชุมชนหนึ่งเข้มแข็ง ไม่ใช่วันที่ไม่มีปัญหา แต่คือวันที่มีปัญหา แล้วเรายังไม่ทิ้งกัน
